Poradnik dla miłośników koni

Często mylone są ze sobą terminy eliminacja i dyskwalifikacja. Poniżej zacytuję definicje tych terminów podawane przez Polski Związek Jeździecki.

Dyskwalifikacja jest to wyłączenie zawodnika i konia (koni) z konkursu (próby) lub zawodów wskutek przekroczenia określonych przepisów. Dyskwalifikacja może pociągnąć za sobą dodatkowe kary określone przepisami.

Eliminacja jest to wyłączenie zawodnika i konia z konkursu (próby) wskutek popełnienia określonych błędów.

Jak widać zawodnik, który w czasie konkursu skoków miał 2 odmowy, zostaje wyeliminowany. Podobnie w ujeżdżeniu trzecia pomyłka na czworoboku powoduje eliminację zawodnika z konkursu. W tych przypadkach zawodnicy popełnili określone w przepisach błędy, które skutkują eliminacją. Za eliminacją nie idą żadne inne kary, gdyż eliminacja nie jest karą, lecz wynikiem zawodnika. Wyeliminować można również konia z powodów zdrowotnych (kulawizna).

Z drugiej strony, jeśli zawodnik na przykład brutalnie obchodzi się z koniem w czasie konkursu, to Komisja Sędziowska może i powinna ukarać go dyskwalifikacją. W gestii Komisji jest to, czy nałoży dyskwalifikację na dany konkurs czy też na całe zawody. Dalej za dyskwalifikacją mogą iść inne kary nakładane przez WZJ lub PZJ w zależności od powagi naruszenia przepisów. Mogą to być kary finansowe lub dalsze kary dyskwalifikacji. Od nałożonej kary można się odwoływać do organów odwoławczych.

Warto przytoczyć jeden z zapisów Przepisów Ogólnych PZJ: “Zawodnik, u którego stwierdzono występowanie substancji niedozwolonych lub ich używanie, podlega automatycznej dyskwalifikacji z zawodów. Wyniki zawodów są korygowane. Listę środków niedozwolonych publikują odpowiednie władze sportowe.” i dalej “Zawodnik, który podaje, nakazuje podawać lub godzi sie na podawanie koniom środków farmakologicznych, uznanych przez PZJ za niedozwolone, podlega karze dyskwalifikacji czasowej na okres zawodów, a sprawa jest kierowana do rozpatrzenia przez komisję prawa i dyscypliny Związku.“

Dziś dwie gry dla dzieci.

1. Ubierz konika

2. Konik detektyw - po angielsku, ale dla dzieci

Cavaletti wprowadził do szkolenia koni Włoch Federico Caprilli, który na przełomie XIX i XX wieku zrewolucjonizował styl skoku i szkolenie jeźdźca i konia skokowego. Są różne typy cavaletti, inaczej zwanych kozłami (koziołkami). Najlepsze moim zdaniem są takie, które można ustawiać na trzech różnych wysokościach od 15-20 cm, przez 25-30 cm do 50 cm w najwyższym położeniu. Cavaletti powinny być zbudowane z krzyżaka z dość grubych kantówek oraz drąga o grubości 15-20 cm. Powinny być stabilne i na tyle mocne, żeby nie złamały się przy uderzeniu. Dobrze jest je zrobić w taki sposób, żeby można było postawić stabilnie jeden na drugim.

Cavaletti używane są w pracy w stępie, kłusie i galopie. W pracy w stępie odległości między nimi powinny wynosić 80-100 cm, w kłusie 130-150 cm, a w galopie 3-3,5 m. W pracy z młodym koniem w stępie i kłusie na początku kładziemy cavaletti w najniższej pozycji, dokładając stopniowo od 1 do 6 koziołków. Gdy koń przechodzi w rozluźnieniu i spokojnie możemy je podnieść do pozycji środkowej (25-30 cm).

Różne typy cavaletti. W pozycji A wysokość 50cm, B - 15-20 cm, C - 25-30 cm

W pracy w galopie stosujemy kozły na wysokości 50 cm ustawione w odlegałości 3,5 m. Przy pracy w galopie również stopniowo dostawiamy kolejne cavaletti od 1 do maksymalnie 6. Konie na większej ilości koziołków często zachowują się niespokojnie, usztywniają.

Praca na cavaletti może być prowadzona zarówno bez jeźdźca (w korytarzu), na lonży (koziołki należy wtedy układać na przedłużeniu promienia koła, będą się zwężały ku środkowi, a rozchodziły na zewnątrz) oraz pod jeźdźcem. W kłusie jeździec może na cavaletti jechać kłusem anglezowanym, półsiadem oraz pełnym siadem. Na młodym koniu najlepiej pokonywać kozły w kłusie anglezowanym lub półsiadem. Również dla słabszych jeźdźców polecam anglezowanie lub półsiad.

W zależności od doświadczenia konia można zmniejszać lub zwiększać odległości między kozłami, co pozwoli na urozmaicone ćwiczenia prowadzące do polepszenia kłusa zebranego, pośredniego czy też wyciągniętego. Ponieważ praca na kozłach wymaga od konia dużego zaangażowania wielu partii mięśni, nie należy przekraczać 20 minut pracy na cavaletti.

Jak niemal co tydzień kolejna gierka z końmi. Tym razem gra dla znających język angielski. Wirtualna stajnia.

Należy założyć sobie konto na My Stable, można hodować konie, trenować i brać udział w zawodach.

Zbliża się nowy sezon startowy i zdarza się, że zawodnicy zarejestrowani w jednym klubie chcą zacząć starty w barwach innego klubu. Najczęściej zawodnicy nie są związani umowami, ale jedynie stosunkiem przynależności członkowskiej do klubu. W takim przypadku chcąc zmienić barwy klubowe należy wystąpić z pisemnym wnioskiem do zarządu macierzystego klubu o zgodę na zmianę barw klubowych. Zarząd klubu musi odpowiedzieć pisemnie w ciągu 14 dni, a jeśli tego nie zrobi, to uznaje się, że wyraził zgodę na zmianę barw.

Gdy klub wyrazi zgodę na zmianę barw przez zawodnika, to należy jeszcze ustalić wysokość ekwiwalentu za wyszkolenie i koszty, które klub ponosił na starty zawodnika. Jeśli ekwiwalent nie został wcześniej ustalony, to zawodnik zobowiązany jest zapłacić ekwiwalent, jaki wynika z tabeli załącznika nr 1 do Regulaminu zmiany barw klubowych Polskiego Związku Jeździeckiego.

Klub może wspaniałomyślnie zwolnić zawodnika z opłacenia takiego ekwiwalentu, ale pomimo zwolnienia z tej opłaty zawodnik musi zapłacić Polskiemu Związkowi Jeździeckiemu opłatę zryczałtowaną (lub 5% ekwiwalentu) za zmianę barw klubowych, która wynika z tabeli załącznika nr 2.

Jeśli zawodnik nie uzyska zgody na zmianę klubu lub nie zapłaci ekwiwalentu za wyszkolenie PZJ na wniosek klubu nałoży roczną karencję na starty w zawodach szczebla centralnego i regionalnego.

Chcąc więc zmienić barwy klubowe warto zawczasu rozliczyć się zarówno z klubem jak i Polskim Związkiem Jeździeckim, aby uniknąć przykrych niespodzianek, gdy na zawodach okaże się, że nie mamy prawa startu z powodu nałożonej karencji.

Pełna treść Regulaminu zmiany barw klubowych Polskiego Związku Jeździeckiego

Załącznik nr 1 do Regulaminu zmiany barw klubowych Polskiego Związku Jeździeckiego.

Zryczałtowana wysokość ekwiwalentu za szkolenie zawodnika.

A – zdobyta klasa sportowa w czasie reprezentowania barw klubowych w danym klubie

B – lata reprezentowania barw klubowych dotychczasowego klubu

Załącznik nr 2 do Regulaminu zmiany barw klubowych Polskiego Związku Jeździeckiego.

Zryczałtowana opłata na rzecz PZJ za zmianę barw klubowych:

A – zdobyta klasa sportowa w czasie reprezentowania barw klubowych w danym klubie

B – lata reprezentowania barw klubowych dotychczasowego klubu