Wytok to skórzany pasek biegnący od popręgu między przednimi końskimi nogami do wodzy, który rozdwaja się na pewnej wysokości. Zakończony jest metalowymi kółkami umożliwiającymi swobodne przesuwanie się po wodzach.
Na wodzach bliżej wędzidła muszą znajdować się skórzane lub gumowe wąsy (stopery) zabezpieczające przed zaczepieniem kółek wytoka o wędzidło.
Ogłowie z wytokiem zakłada się przed osiodłaniem konia, ponieważ przez jego koniec (pętlę) przekłada się popręg. Kółka wytoka zakłada się na wodze przez ich rozpięcie tak, aby między kółkami a wędzidłem znalazły się wąsy (stopery).
Długość wytoka reguluje się sprzączką pod piersią. Powinien być on dopasowany tak, aby przy normalnym ustawieniu końskiej głowy nie załamywał linii wodzy. Kółka wytoka powinny wypadać mniej więcej na linii wysokości guzów biodrowych konia.
Przeznaczenie wytoka jest dwojakie.
Może zabezpieczać koński pysk przed niespokojną ręką mało wprawnego jeźdźca. Jeździec taki ciągnąc za wodze dzięki wytokowi skieruje część siły na wytok, przez co zmniejszy nacisk wędzidła na bezzębną cześć żuchwy.
Drugim zastosowaniem jest korekta ustawienia końskiej głowy. Niektóre konie mają tendencję do zadzierania głowy i ucieczki przed kontaktem. Wytok zabezpieczy przed tym niepożądanym zachowaniem, ponieważ nie pozwala na podniesienie koniowi głowy i kieruje nacisk wędzidła na żuchwę konia. Przy skokach i stromych podjazdach można się przytrzymać ręką za pasek od wytoka.
Bardzo ważne jest dobre dopasowanie wytoka, gdyż za krótki wytok może wyrządzić wiele szkody, działanie wodzy jest złe, może powodować wypadanie konia łopatką na zewnątrz, uciekać spod kontroli, stawać dęba.
Nie należy też sztucznie obniżać młodym koniom głowy poprzez zakładanie wytoka. Młode konie z reguły wysoko noszą głowę rozglądając się w nowym otoczeniu. Założenie wytoka może spowodować u nich bunt, co może skończyć się oporem i utratą zaufania do jeźdźca.
Dość często początkującym jeźdźcom zdarza się wypuścić z rąk jeden z licznych pasków co skutkuje poplątaniem wodzy i wytoka. Najprostszą metodą jest wypięcie wytoka, założenie paska wytoka na końską szyję, podpięcie wodzy i ponowne prawidłowe złożenie wytoka, ponieważ próby odplątania pasków przeważnie kończą się niepowodzeniem.
Istnieje również odmiana wytoka, który jest przypinany do napierśnika. Wtedy pasek nie przebiega od popręgu między przednimi nogami konia, lecz przypięty jest sprzączką do kółka na środku napierśnika.
