Naszym zadaniem jest wybranie konia oraz jego właścicielki, a następnie odpowiednie ubranie zwierzaka. Mamy duży wybór, więc problemów być nie powinno.
Podobał Ci się ten wpis? Nie chcesz przegapić następnego? Subskrybuj kanał RSS Poradnika. Tu dowiesz się czym jest RSS
Drag&Drop PONY PLAY! czyli przeciągnij i upuść, żeby ubrać konika.
Dziś omówię w skrócie kilka podstawowych figur na ujeżdżalni. W niektórych stajniach nazwy figur mogą się nieco różnić od tych podanych tutaj, lecz myślę, że łatwo będzie się zorientować. Na rysunkach przedstawiłem figury na czworoboku 20m x 40 m. Wygląd czworoboku 20 m x 60 m i oznaczenia literowe można znaleźć we wpisie o zawodach jeździeckich dla amatorów.
Woltą jest koło o średnicy 6 metrów. Wykonywana jest we wszystkich chodach, choć w galopie wymaga już zebrania i jest ćwiczeniem zaawansowanym. Półwolta jest to pół koła o średnicy 6 metrów, po czym w linii prostej dojeżdża się do ściany w odległości 9 metrów od punktu rozpoczęcia półwolty.
Trzy podstawowe metody zmiany kierunku na ujeżdżalni to:
Koła na ujeżdżalni mogą mieć zadaną średnicę (na przykład 10 metrów, 15 metrów, 20 metrów). Koła 20 metrowe wykonujemy w 3 miejscach - koło środkowe oraz 2 koła w oparciu o krótkie ściany. Koła mniejsze wykonujemy w punktach, które zapewniają wykonanie poprawnego koła o zadanej średnicy.
Zmianę kierunku w kole zgodnie z zasadami można wykonać tylko w jeden sposób - punkt zmiany kierunku koń musi przekroczyć na linii środkowej i zawsze w kierunku bliższej krótkiej ściany (oczywiście oprócz koła środkowego). Zmiana kół (zaznaczona na rysunku ciągłą linią) jest wykonywana jako ósemka, gdzie punkt zmiany pokrywa się z punktem w środku czworoboku, czyli literą X.
Wężyk polega na odjechaniu od ściany i powrót na nią. Wężyk pojedynczy - zaczynamy na długiej ścianie w odległości 6 metrów od narożnika i odjeżdżamy na odległość 5 metrów od ściany, a następnie dojeżdżamy do ściany w odległości 6 metrów od narożnika. W wężyku pojedynczym następuje dwukrotna zmiana ustawienia konia - w czasie udjeżdżania od ściany i w czasie dojeżdżania do ściany na środkach tych krzywych należy zmienić ustawienie konia.
Wężyk podwójny wykonujemy podobnie, lecz odjeżdżamy na 2.5 metra od ściany, powracamy i łagodnym łukiem znowu odjeżdżamy na 2.5 metra. Początek i koniec podobnie, jak w wężyku pojedynczym.
W obu przypadkach w kłusie anglezowanym nie zmieniamy nogi, na którą anglezujemy, aby nie zaburzać rytmu koniowi.
Serpentyna często mylnie nazywana jest wężykiem, co prowadzi do nieporozumień. Serpentyna zaczyna się zawsze na środku krótkiej ściany i kończy się na środku przeciwnej. W serpentynie określa się ilość zakrętów, które należy zrobić na całej długości ujeżdżalni, każdy zakręt musi być o tym samym promieniu, a pomiędzy kolejnymi zakrętami jest prosta, na której należy zmienić ustawienie konia. Na prostych między zakrętami następuje również zmiana nogi w galopie (zwykła lub lotna).
Bardziej zaawansowanym ćwiczeniem od ustępowania od łydki jest łopatka do wewnątrz. Łopatka do wewnątrz należy do chodów bocznych, tak jak trawers, renwers i ciąg. W chodach bocznych koń musi być prawidłowo zgięty wokół wewnętrznej łydki. I tak również jest w łopatce do wewnątrz. Jest to ćwiczenie, które poprawia przepuszczalność i wygimnastykowanie konia. Służy również prostowaniu konia. Koń w łopatce do wewnątrz porusza zgięty w kierunku przeciwnym do wygięcia, jego kopyta kreślą 3 linie, przy czym przednia zewnętrzna noga i tylna wewnętrzna poruszają się w jednej linii. Zad konia porusza się po śladzie, a przód jest od śladu odstawiony pod kątem ok. 30o.
Łopatkę do wewnątrz można wykonywać w stępie lub w kłusie. Jadąc w kłusie należy jechać dosiadem ćwiczebnym. Pomoce stosowane w czasie łopatki do wewnątrz:
należy obciążyć wewnętrzną kość kulszową,
wewnętrzna łydka zostaje na popręgu i odpowiada za zgięcie konia w żebrach i ruch do przodu i w bok,
zewnętrzna łydka jest nieco cofnięta (podobnie jak w ustępowaniu od łydki) i pilnuje, żeby koń nie wypadał zadem,
wewnętrzna wodza razem z wewnętrzną łydką odpowiada za zgięcie konia, ręka powinna być blisko kłębu - nie odstawiona lub przełożona przez kłąb na drugą stronę szyi,
zewnętrzna ręka ogranicza zgięcie szyi, delikatnie wskazuje kierunek ruchu, lecz nie jest aktywna, powinna być minimalnie odsunięta od kłębu.
Rozpoczynając uczenie konia łopatki do wewnątrz nie należy wymagać zbyt wiele. Należy zacząć od ćwiczeń w stępie, a dopiero po opanowaniu tego ćwiczenia przejść do ćwiczeń w kłusie. Żeby ułatwić wykonanie zadania najlepiej wykorzystać zgięcie konia w narożniku lub na wolcie. Wychodząc z narożnika lub wolty na długą ścianę czworoboku łatwo utrzymać zgięcie i wskazać koniowi pomocami kierunek poruszania się do przodu i w bok. W momencie, gdy koń zrobi kilka kroków w bok należy znowu wjechać na woltę i następnie wyprostować. W późniejszym okresie można konia prostować bezpośrednio po wykonaniu łopatki do wewnątrz przez wprowadzenie przodu z powrotem na ślad.
Należy pamiętać, żeby ćwiczenia wykonywać na obie strony, a koń musi poruszać się cały czas do przodu i bez utraty rytmu. W przypadku utraty rytmu, ćwiczenie należy przerwać i po chwili rozpocząć ponownie. Pamiętajmy również o przygotowaniu konia do wykonania ćwiczenia poprzez półparadę.
We wpisie dotyczącym licencji rocznej zawodnika pisaliśmy, że oprócz innych dokumentów, należy złożyć również potwierdzenie ubezpieczenia zawodnika. Występując o licencję do WZJ należy te dokumenty złożyć w biurze WZJ, natomiast w przypadku zawodników startujących w zawodach ogólnopolskich lub międzynarodowych - w biurze PZJ. Wróćmy jednak do kwestii ubezpieczenia. Zacytuję ustęp z Regulaminu rejestracji i licencjonowania w Polskim Związku Jeździeckim, obowiązującego od 1 stycznia 2008 r.:
W celu uzyskania licencji rocznej zawodnika należy złożyć:
- wniosek z oświadczeniem,
- dokumenty potwierdzające kwalifikacje do uprawiania sportu jeździeckiego:
- dotychczasową kartę rejestracyjną – w przypadku osób zarejestrowanych
jako zawodnicy przed dniem 31 grudnia 2006 r., nie posiadających licencji PZJ na rok 2007,
- potwierdzenie posiadania odznaki jeździeckiej – w przypadku osób
przystępujących po raz pierwszy do współzawodnictwa sportowego w jeździectwie,
- dokumenty potwierdzające odpowiedni stopień licencji,
- dowód wpłaty opłaty za licencję roczną,
- potwierdzenie ubezpieczenia zawodnika,
- zaświadczenie lekarskie – spełniające wymogi Rozporządzenia Ministra Sportu z dnia 3 października 2006 r. (Dz.U. nr 189 poz. 1396).
W cytowanym fragmencie nie jest uściślone, jakie ubezpieczenie jest wymagane. Zgodnie z Ustawą z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym nie wystarczy zwykłe ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków (NNW), lecz musi być to ubezpieczenie następstw nieszczęśliwych wypadków osób uczestniczących w kulturze fizycznej i sporcie.
Art. 31.
1. Zawodnik podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu od następstw nieszczęśliwych wypadków wynikłych na skutek uprawiania sportu kwalifikowanego.
2. Obowiązek ubezpieczenia zawodnika spoczywa na klubie sportowym, którego jest członkiem albo z którym jest związany umową.
3. Obowiązek ubezpieczenia zawodnika powołanego do kadry narodowej spoczywa na właściwym polskim związku sportowym.
Nie będę tu informował o konkretnych ubezpieczeniach konkretnych towarzystw ubezpieczeniowych, ale zacytuję jedynie fragment ogólnych warunków ubezpieczenia jednej z większych firm w Polsce:
PODMIOT UBEZPIECZENIA
§ 5. Ubezpieczeniem mogą być objęci:
1) zawodnicy zrzeszeni w klubach, związkach i organizacjach sportowych,
2) osoby biorące czynny udział w imprezach sportowych takich jak np.: masowe biegi i inne,
3) osoby uprawiające rekreację ruchową,
4) osoby zawodowo związane z kulturą fizyczną.
Wobec powyższych przepisów należy zadbać o odpowiednie ubezpieczenie. Polski Związek Jeździecki zbiera wpłaty na ubezpieczenie zawodników w TUiR Warta i jest to 66 zł na rok. Wydaje się jedna, że dotyczy to głównie, a nawet jedynie zawodników rejestrowanych w PZJ, gdyż opłatę za licencję i samą licencję zawodnikom startującym jedynie w zawodach szczebla regionalnego wydają odpowiednie Wojewódzkie Związki Jeździeckie, którym to należy przedstawić potwierdzenie ubezpieczenia. Być może wystarczy dowód wpłaty na konto podane przez PZJ z tytułu ubezpieczenie.
