Poradnik dla miłośników koni

Dziś gra w wersji niemieckiej, ale języka nie trzeba znać. Sterowanie jest proste: strzałka w prawo = szybciej, strzałka w lewo=wolniej, spacja=skok.

Zapraszam do gry - kliknij w obrazek

Sprawa odznak jeździeckich pojawia się dość często, co jest zrozumiałe, gdyż dotyczy to większości uprawiających jeździectwo. Ostatnio Polski Związek Jeździecki zmienił nieco przepisy dotyczące odznak. Najważniejsze zmiany to:

1. Niezdany egzamin lub jego część na odznakę brązową można poprawić na najbliższym egzaminie organizowanym na terenie WZJ
2. Niezdany egzamin lub jego część na odznakę srebrną można poprawić po upływie co najmniej 3 miesięcy na terenie WZJ
3. Nie zaliczony egzamin lub jego część na odznakę złotą może być zdawany powtórnie po upływie co najmniej sześciu
   miesiecy.
4. Kandydaci w wieku powyżej 45 roku życia mogą być zwolnieni ze zdawania części skokowej egzaminu na Brązową Odznakę. Odznaka zdobyta tym trybem może być podstawą do wydania licencji zawodnika jedynie w dyscyplinie ujeżdżenia.
5. Wysokość dla kuców przeszkód na egzaminie z części skokowej wynosi maksymalnie 60cm

Dzieci w wieku 9-11 lat obowiązują pytania od 1 do 83 z nowego zestawu pytań egzaminacyjnych na brązową odznakę.

Do pobrania System odznak - przepisy w formacie PDF zawierające wszystkie wymagania dla wszystkich odznak jeździeckich, w powożeniu i woltyżerce.

Jeśli sodobał Ci się ten wpis i nie chcesz przegapić następnego, to
subskrybuj kanał RSS Poradnika.

Dziś odpowiem na pytania czytelniczki, która pisze:

Czasem mam problem z zatrzymaniem konia (konika polskiego) w ćwiczeniach w stępie. Często mi się to udaje, lecz czasem nawet mocno ciągnę za wodze i działam łydką (myślę że tak jak się powinno) i on dalej idzie lub się cofa. Przez ten problem instruktor często na mnie krzyczy.

Mam też inny problem: od początku mojej jazdy, a jeżdżę dopiero prawie cztery miesiące instruktor dawał mi trochę krótkie strzemiona, a nawet czasem bardzo krótkie, od niedawna ustawia mi je na dość długie (równają się z kostką) i teraz gdy się przyzwyczaiłam do krótkawych on każe mi jeździć na długich i nie mogę złapać równowagi i niewygodnie mi się jeździ, a instruktor ma do mnie pretensje, że nie potrafię jeżdzić na długich strzemionach i nawet chciał mnie cofnąć na lonżę… czy to źle, że umiem jeździć na krótkich strzemionach i że tak mi się najwygodniej jeździ?

Zatrzymanie

Teoria jazdy mówi, że zatrzymanie jest wykonywane poprzez serię półparad, o czym pisałem wcześniej. W tym jednak przypadku wydaje mi się, że mamy do czynienia nie tylko z początkującym jeźdźcem, który nie zna poprawnego działania pomocy do zatrzymania, ale również z nienajlepiej ujeżdżonym koniem. Ciągnięcie za wodze z jednocześnie przyłożoną łydką daje efekt ucieczki konia przed sprzecznymi sygnałami. Z tyłu łydki mówią “idź do przodu”, a z przodu boleśnie odczuwane ciągnięcie za wodze mówi “stój”. Nie ma to nic wspólnego z zatrzymaniem poprzez półparady. Działanie półparadą jest działaniem subtelnym i delikatnym, w którym współgrają pomoce nie tylko łydek i ręki, ale również dosiadu.

Jak w takim razie zatrzymać konia w sposób delikatny, ale skuteczny. Konie w większości są na tyle leniwe, że chcą się zatrzymać, ale muszą wiedzieć, że jeździec tego chce. Nie ma potrzeby ciągnąć mocno za wodze, gdyż koń mając wędzidło w pysku, w bardzo wrażliwym miejscu odczuwa każde działanie ręki jako ucisk metalu na wrażliwe miejsce na żuchwie. Koń na pewno chętnie się zatrzyma, gdy się go o tym poinformuje za pomocą dosiadu zanim zadziała ręka. Należałoby wobec tego nauczyć konia kolejnych pomocy, które mają za zadanie go zatrzymać. Najpierw głos i dosiad, a dopiero po nich ręka. Głosem każdy umie powiedzieć “prrrr” albo “ho hooo”, tonacją uspokajać konia i przekazywać mu chęć zwolnienia lub zatrzymania. Jak zadziałać dosiadem? Siedząc na koniu znajdujemy się mniej więcej nad jego środkiem ciężkości, który zgrywa się z naszym - koń stara się podstawiać swój środek ciężkości pod jeźdźca. Wystarczy więc wypuścić powietrze (w tym momencie możemy powiedzieć spokojnie “hooo”), rozluźnić plecy, pozwolić opaść ramionom w kierunku bioder. Poczujemy, że nasze kości siedzeniowe mocniej nacisną na siodło i przesuną się nieco do przodu. Środek ciężkości jeźdźca przesunie się trochę ku tyłowi konia, a nogi swobodnie opuszczone odsuną się od końskich boków. W ten sposób przekażemy koniowi informację, że nie jedziemy już do przodu, że skończyliśmy go popędzać. W takiej sytuacji możemy się spodziewać, że koń będzie chciał się zatrzymać i możemy delikatnie zadziałać wstrzymująco wodzami, pamiętając o tym, że w momencie zatrzymana należy wodzę odpuścić.

Opisane działanie przyniesie skutek, gdy powtórzymy je kilkakrotnie, aby koń zrozumiał, o co nam chodzi. Idealnym przypadkiem byłoby, gdyby amazonka miała możliwość uczenia się jazdy konnej indywidualnie na dobrze ujeżdżonym koniu, a instruktor wyjaśniłby działanie każdej z pomocy.

Strzemiona

Często w początkowym okresie nauki jazdy konnej jeźdźcy skracają zbytnio strzemiona, gdyż tak jeździ się wygodniej, czuje się mocniejsze oparcie na strzemieniu, co z kolei daje pewne poczucie bezpieczeństwa. Zbyt krótkie strzemiona powodują podciągnięcie kolan do góry, przesuniecie siedzenia do tyłu i w konsekwencji brak równowagi i możliwości prawidłowego działania łydkami i dosiadem. Zbyt długie powodują, że łydki nie przylegają do boków konia, a stopa wypada ze strzemienia. Powodują też trudności z równowagą i działaniem łydkami.

Linia ucho-biodro-pięta powinna zawsze być pionowa i prostopadła do podłoża. Strzemiona dopasowujemy z grubsza z ziemi dotykając palcami zamka przy siodle i jeżeli stopka strzemienia dotyka pachy, to w przybliżeniu strzemiona są dobrze dopasowane.

Strzemiona, które proponuje czytelniczce instruktor są najprawdopodobniej dobrze dopasowane, skoro stopka jest na wysokości kostki (w ten sposób również można z grubsza dopasować strzemiona). Dłuższa jazda na zbyt krótkich strzemionach spowodowała, że amazonka ma problemy ze znalezieniem równowagi. Proponowałbym skrócić puśliska o 1-2 dziurki, żeby odzyskać równowagę, a w trakcie jazdy przeplatać jazdę w strzemionach z jazdą bez strzemion i po 2-3 jazdach wydłużyć puśliska o 1 dziurkę, a po kolejnych o następną, tak aby uzyskać prawidłową długość strzemion. Należy dążyć do tego, a by strzemiona były dość długie, lecz by dawały oparcie stopom i nie powodowały utraty równowagi.

Do jazdy w teren strzemiona skraca się o 2-3 dziurki, a do skoków o 4-5 dziurek.

Tym razem gra “strategiczna”. Wybieramy konia wyścigowego, dżokeja, trenera, stajnię, wyżywienie i transport. Bierzemy udział w wyścigach płaskich lub przeszkodowych, zarabiamy pieniądze, możemy stawiać na różne konie u bukmacherów.

Jedna z czytelniczek zadała pytanie: co oznaczaja klasy skoków np.C, L?

Konkursy w skokach oznaczane są literami w zależności od wysokości. W każdej z klas obowiązują również odpowiednio większe szerokości przeszkód, szybkości i ilości przeszkód.

W tym roku wprowadzono nowy podział klas konkursów, co 5 cm:

do 90 cm LL
100 L
105 L1
110 P
115 P1
120 N
125 N1
130 C
135 C1
140 CC
145 CC1
150 CS
155 CS1

Tabela szczegółowych parametrów konkursów w poszczególnych klasach:

Szczegółowe przepisy dotyczące rozgrywania konkursów w skokach przez przeszkody znajdują się w Regulaminie dyscypliny skoków przez przeszkody Polskiego Związku Jeździeckiego.