Poradnik dla miłośników koni

Startując w zawodach jeździeckich należy poznać przepisy dotyczące danej dyscypliny. Dziś chciałbym przedstawić kilka przykładów przepisów WKKW, które mogą być mniej znane zawodnikom nie studiującym publikacji PZJ czy FEI (Międzynarodowej Federacji Jeździeckiej).

1. Pierwszy upadek jeźdźca w próbie skoków nie powoduje eliminacji z zawodów WKKW w przeciwieństwie do dyscypliny skoków przez przeszkody. Pierwszy upadek jest karany 8 punktami karnymi. Warto o tym pamiętać, gdyż jeżdżąc zawody skokowe w sezonie halowym zarówno zawodnicy, trenerzy jak i sędziowie przyzwyczajają się do eliminacji za upadek jeźdźca na parkurze.
2. Zgodnie z Regulaminem rozgrywania zawodów krajowych WKKW w klasach LL, L i P wjazd na czworobok z batem, bez rękawiczek lub w ochraniaczach nie powoduje eliminacji, lecz jest karane 10 punktami karnymi.
3. Bat musi być pozostawiony przed wjazdem na teren wokół czworoboku, na którym rozgrywany jest konkurs lub zostanie ukarany 4 punktami u każdego sędziego.
4. W próbie ujeżdżenia w razie upadku konia lub zawodnika, zawodnik nie jest eliminowany. Będzie on karany za upadek w ocenie wykonania danego ruchu i w ocenach ogólnych
5. Ostrogi w próbie ujeżdżenia w klasach LL, L, P i CIC/CCI1* nie są obowiązkowe.
6. Długość kolca ostrogi może wynosić maksymalnie 3.5 cm, a dla kucy 1.5 cm.
7. W klasie LL i L zatrzymanie w programie ujeżdżenia dozwolone jest przez 3-4 kroki stępa.
8. Na krosie trzecia odmowa skoku powoduje eliminację, a nie jak dotąd czwarta lub trzecia na tej samej przeszkodzie.
9. W krosie należy pokonać przeszkody swojej klasy w kolejności, lecz skoczenie przeszkody z innej klasy nie powoduje eliminacji, jeśli wszystkie “własne” zostały skoczone w odpowiednim porządku.
10. W krosie nikt nie może podpowiadać zawodnikowi, jak ma jechać. Grozi to eliminacją.
11. W klasach LL, L i P wprowadzono kary za zbyt szybką jazdę. W klasie LL i L otrzymuje się 1 punkt karny za każdą rozpoczętą sekundę, jeśli ukończyło się kros w czasie krótszym niż 30 sekund, a w klasie P - 20 sekund.
12. W krosie klasy LL, L i P nie wolno robić wolt między przedostatnią przeszkodą i linią mety, zatrzymywać się, czy zmieniać chodu. Należy pokonywać ten odcinek najkrótszą trasą. Grozi to otrzymaniem 4 punktów karnych.
13. W klasach LL, L i P w próbie skoków eliminację powoduje trzecie nieposłuszeństwo. W klasach wyższych - drugie.

Myślę, że większość z tych przepisów jest znana, lecz niektóre są wprowadzone regulaminem PZJ, a nie przepisami dyscypliny WKKW i odnoszą się do niższych klas.
Wybierając się na zawody WKKW (i każej innej dyscypliny) warto dobrze przestudiować przepisy i regulamin, gdyż są między nimi różnice. Nieznajomość przepisów nie zwalnia z ich przestrzegania.
Na stronie PZJ są do pobrania Przepisy WKKW 2008 - jest tam napisane “wersja robocza”, co wprowadza w błąd, jakoby były nieobowiązujące, ale są to jedyne przepisy dostępne na stronie PZJ i obowiązują od 1 stycznia 2006, o czym spore grono WKKWistów nie wie lub nie pamięta.
Do pobrania ze strony PZJ jest również Regulamin krajowych zawodów WKKW obowiązujący od 1 lutego 2008. To właśnie w Regulaminie są opublikowane programy ujeżdżenia dla klas LL i L.
Jeżdżąc na kucu należy zapoznać się z Regulaminem rozgrywania krajowych zawodów w kategorii kuców i małych koni - obowiązujący do 1 lutego 2008. Regulamin kuców różni się w wielu punktach znacznie od tego dla dużych koni, na przykład:

1. W próbie ujeżdżenia “jaskółka” i cylinder są zabronione
   
2. Ostrogi z obrotowym kółeczkiem są zabronione
3. Wjazd na czworobok w ochraniaczach, bandażach, z batem itp. będzie karany eliminacją.

Punkt 3. jest dla mnie absolutnie niezrozumiały. Na dużym koniu w klasie L za wjazd z batem na czworobok dziecko zostanie ukarane “tylko” 10 punktami karnymi, a już w kategorii kuców zostanie wyeliminowane. Nie wiem, co przyświecało twórcom tego punktu. Być może ktoś bardziej zaznajomiony z kategorią kuców będzie mógł to wyjaśnić.

W ubiegły weekend odbyły się pierwsze w tym roku zawody w konkurencji WKKW w Drzonkowie. Zgodnie z przepisami PZJ można było wystartować w pełnym konkursie (ujeżdżenie, skoki, kros) lub w wybranych próbach. Rozegrano konkursy w klasie pony, L i P.

Po odprawie technicznej, na której szefowie ekip dokonali stosownych zapisów swoich zawodników do poszczególnych konkursów, opłat startowych i wykazali się posiadaniem niezbędnych dokumentów, nadszedł czas na próbę ujeżdżenia.

W klasie pony wystartowało tylko 4 zawodników. Wygrała Małgorzata Kowala na Fresco uzyskując wynik 67,13 punktu karnego. Trzeba przyznać, że przejazd tej zawodniczki jak zwykle cieszył oko.

Klasa L została silnie obsadzona przez 24 zawodników. Wygrał, jak zawsze bezkonkurencyjny, Marek Modelewski zajmując na swoich koniach 1 i 2 miejsce z wynikami 42,13 na Neo i 56,50 na Scarlet.

W najtrudniejszym konkursie w klasie P wystartowało 9 zawodników, a ukończyło 4. Po raz kolejny pierwsze miejsce zajął Marek Modelewski na Sombrero z wynikiem końcowym 59 punktów karnych.

Ola Nogal na Lolku w obiektywie Darka Kiszkurno.

Dziś gra w języku francuskim. Należy wyczyścić konia i następnie lonżować zgodnie z poleceniami na ekranie. W odpowiednich literach przechodzić do stępa, kłusa, galopu. Myślę, że nawet dla nieznających francuskiego będzie fajną zabawą.

Zapraszam:

Alexandra Ledermann

Dziś odpowiedź na pytanie od czytelniczki:

zastanawiam się nad kupnem obuwi skórzanych, jakiejś lepszej firmy i takie porządniejsze, z dobrej gatunkowo skóry , żeby już zakupić takie na dłużej, i mam dylemat, ponieważ zauważyłam iż coraz wiecej osób, nawet profesjonalnych jeźdźców nosi sztyblety ze sztylpami. Zawsze myślałam, że oficerki są wygodniejsze a teraz już sama nie wiem:D dotychczas jeździłam w oficerkach gumowych, dlatego chcialabym zaczerpnąć porady co lepsze?

Sztyblety (jodhpur) są to krótkie (nad kostkę) buty z płaską podeszwą i niewielkim obcasem przeznaczone do jazdy konnej. Sztylpy (czapsy) to zapinane na łydkę i opinające sztyblety cholewy skórzane. Mogą być ze skóry licowej lub zamszowe. Sztyblety i sztylpy są używane zamiast wysokich butów do jazdy konnej, czyli oficerek.

Osobiście preferuję oficerki, ale z wygodą różnie bywa. Sztyblety są na pewno wygodniejsze do chodzenia - zwłaszcza latem. Zanim się na konia wsiądzie trochę się trzeba nabiegać, a sztylpy można zapiąć przed samym wsiadaniem i noga się tak nie poci, jak w oficerkach. Nie jestem jednak pewien, czy sztyblety tak dobrze trzymają kostkę, jak oficerki ( a to dość istotne w skokach i krosie). Na pewno tańszą opcją są sztyblety i sztylpy (tu uwaga - na zawody tylko ze skóry licowanej (błyszczącej)). Na pewno będą dużo przyjemniejsze od gumowych. Ze względów finansowych polecałbym sztyblety. Jak sporo biegasz po stajni przed i po jeździe, to też warto sztyblety wybrać. Jest to istotne gdy jeździ się na więcej niż jednym koniu. Inną niedogodnością jest problem z poprawnym zapięciem ostróg na sztylpach z powodu zatrzasku, który często uniemożliwia poprawne ustawienie ostrogi. Najczęściej widzi się ostrogi zadarte do góry lub zapięte zbyt nisko - niemal na obcasie. Dodatkowo częstym problemem są psujące się zamki w sztylpach.

Nareszcie nadeszła długo oczekiwana wiosna i rozpoczyna się sezon zawodów WKKW i otwartych w skokach przez przeszkody. Trenując i startując na otwartym terenie powinniśmy zaopatrzyć się w hacele. Na ogół podkowy mają już gotowe otwory na hacele, ale warto o tym powiedzieć podkuwaczowi, żeby nie było niespodzianki. Standardowo otwory są wielkości 3/8″, ale bywają też mniejsze dla małych kucy.

Przypomnę, że hacele to metalowe bolce wkręcane w spód podkowy, które z jednej strony zakończone są gwintem, a z drugiej wystającym „łebkiem”. Hacele bardzo przydają się podczas treningów, gdy kłusujesz i galopujesz po trawie, na której twój koń może się poślizgnąć, czy po deszczu kiedy grunt jest bardziej śliski. Hacele najczęściej używane są w WKKW, skokach, powożeniu, rzadziej w ujeżdżeniu.

Hacele pozwalają koniowi skakać pewniej na śliskim podłożu.

Często zastanawiamy się, jakich haceli użyć, jeśli pada deszcz lub jeśli nie pada, na podłoże trawiaste lub piaszczyste, na kros. Przede wszystkim musimy wiedzieć, po jakim podłożu będziemy jeździć, gdyż od tego zależy rodzaj używanych haceli.

Rodzaje haceli

Są trzy podstawowe typy haceli:

1. Hacele na drogę (ogólnie na podłoże twarde, na drogi szutrowe, zbitą suchą ziemię)

2. Hacele na trawę (na podłoże śliskie, pod którym jest dość twardo)

3. Hacele na błoto (podłoże miękkie)

Nie ma między nimi bardzo wyraźnych granic. Hacele na drogę są krótkie, 4- lub 6-kątne, tępe. Hacele na trawę są dłuższe, ostro zakończone, aby mogły się wbijać w twardy grunt. Hacele na błoto są grube i długie, czasem ostro zakończone, a czasem zaokrąglone lub płaskie.

Są jeszcze hacele, które rzadko używane są w jeździectwie - na lód (krótkie ostro zakończone) oraz na śnieg w kształcie litery H.

Wkręcanie haceli

Wkręcanie haceli jest łatwe, ale wymaga pewnej wprawy. Jeżeli w otworach podków są zaślepki, należy je wyjąć za pomocą kopystki lub innego narzędzia. Następnie otwory trzeba przeczyścić i usunąć brud i resztki ściółki. Po oczyszczeniu warto otwory nagwintować gwintownikiem - hacele będzie łatwiej wkręcić. Hacele wkręcamy na początku ręką i dociągamy kluczem do haceli. Nie należy dokręcać zbyt mocno, bo mogą być później problemy z odkręceniem po treningu.

Konserwacja haceli i otworów w podkowach

Po jeździe hacele wykręcamy (nie wolno konia zostawiać w boksie w hacelach - nie tylko może się pokaleczyć, ale długotrwałe stanie w hacelach spowoduje naciągnięcie ścięgien i nienaturalne obciążenie stawów). Hacele należy oczyścić szmatką, przesmarować środkiem WD-40, który usunie wodę. Warto mieć dla haceli osobne pudełko, gdyż łatwo się gubią przechowywane luzem. Dobrze jest mieć komplet (z nadwyżką) kilku rodzajów haceli i dla każdego rodzaju przeznaczyć osobne opisane pudełko.

Po wykręceniu haceli czyścimy jeszcze otwory w podkowach i zakładamy zatyczki. Są różne ich rodzaje - gumowe wciskane w otwór, bawełniane lub wkręcane niby-hacele z płaskim łbem. Dzięki zatyczkom otwory będą zawsze czyste i dużo sprawniej wkręcimy hacele.

Sprzęt do wkręcania haceli

Zestawem minimum jest kopystka, szczotka do czyszczenia otworów i klucz do haceli. Jednak warto zaopatrzyć się w bardziej „profesjonalny” zestaw, czyli przyrząd do czyszczenia otworów na hacele (specjalnie wyprofilowany haczyk), gwintownik do czyszczenia gwintu otworów, klucz do haceli (świetnie nadaje się klucz nastawny), pudełko do przechowywania haceli, szmatka do wytarcia haceli z oleju lub brudu.

przyrząd do czyszczenia otworów

gwintownik

Zawsze:

• używaj haceli parami - jeden hacel z każdej strony kopyta
• po wewnętrznej stronie wkręcaj hacele tępe, ostre wkręcaj w otwory zewnętrzne
• zakładaj koniowi ochraniacze (kalosze), gdy jeździsz w hacelach
• hacele wkręcaj bezpośrednio przed jazdą, a wykręcaj po niej
• zakładaj najmniejsze możliwe hacele na dane warunki. Lekki poślizg jest lepszy niż blokowanie nogi konia, co może prowadzić do poważnych kontuzji. Wybieraj hacele, które w całości zagłębią się w grunt. Jeśli wejdą tylko częściowo, to koń nie będzie mógł równomiernie obciążać nogi.
• staraj się mieć kogoś do pomocy przy wkręcaniu i wykręcaniu haceli

Nigdy:

• nie wypuszczaj konia na wybieg w hacelach
• nie zostawiaj konia w stajni w hacelach
• nie przewoź konia w hacelach
• nie używaj haceli, gdy koń kuleje
• nie daj się nadepnąć - może to się skończyć poważną kontuzją

Kilka uwag końcowych

Używając haceli musimy zadbać o to, żeby podkowy były dobrze przymocowane do kopyt. Duże hacele łatwiej powodują zgubienie podkowy niż małe. Jeśli masz wątpliwości, jakich haceli użyć - wybierz te mniejsze lub zapytaj trenera.

Jeśli wybierasz się na zawody, to wyczyść otwory i je zamknij zaślepkami dzień wcześniej. W dniu zawodów będzie dużo łatwiej je wkręcić - zwłaszcza w zdenerwowaniu czy pośpiechu.

Jeśli koń nie chodził w hacelach, to na początek wybierz najmniejsze możliwe i pooprowadzaj go trochę zanim na niego wsiądziesz.